Dagelijks steek ik het Watertorenplein over, mijn kortste én meest favoriete route tussen thuis en de van Hallstraat. Dan passeer ik het Magazijn. Ik ben al jaren benieuwd naar de geschiedenis van dit bijzondere gebouw én hoe het is om er te wonen.
Het is dus de hoogste tijd om in gesprek te gaan met Maryn: een rasechte Amsterdamse, geboren en getogen vlakbij het Olympisch Stadion, (destijds randje Amsterdam) en Magazijn bewoonster van het eerste uur.
“Ik hoop nog heel lang op het GWL-terrein te kunnen wonen”, met deze uitspraak beëindigt Maryn ons gesprek. We hebben dan uitgebreid gesproken over het Watertorenplein, het GWL-terrein en het wonen in het Magazijn. Hoe het was en hoe het nu is. En over de soms verrassende route van je levenspad, welke je langs onverwachtse plekken voert.
Maar allereerst het Watertorenplein. Bijna iedereen die op het GWL-terrein woont of werkt, komt over het Watertorenplein. Hier staan gebouwen die herinneren aan het verleden van de Gemeentewaterleidingen Amsterdam. Hier zie je goed hoe oud en nieuw wonen geïntegreerd zijn. Als landmark staat daar midden op het plein de iconische, grote witte Watertoren, de eerste stalen watertoren in Nederland, 37 meter hoog, gebouwd in 1967 en nog steeds in functie. Vlak achter de watertoren zie je het windketelhuisje. Dit kleine, achthoekig uit bakstenen opgetrokken gebouwtje heeft een flauw aflopend puntdakje. Het huisje dateert uit 1897 en was ooit het windketelgebouw van het waterleidingbedrijf. Nu is het sinds jaar en dag het kleinste hotelletje van Amsterdam. In het noorden en westen wordt het plein begrensd door de nieuwbouwblokken 2c, 2b en 2a (met respectievelijk 99, 59 en 54 koopwoningen). In het zuiden staat het Machinepompgebouw met onder andere Café Restaurant Amsterdam en diverse bedrijven. En dan is er aan de oostkant het Magazijn van het voormalige Pompstation. Het Magazijn diende vroeger voor de opslag en uitgifte van onderdelen zoals kranen, afsluiters, bouten en fittingen, maar ook poetskatoen en hier was ook de opslag voor petroleum en smeermiddelen. De bijzondere waarde van deze gebouwen blijkt onder meer uit de in 2003 verkregen status van rijksmonument. (Zie link onder aan dit artikel)
Maryn vertelt dat het Magazijn in de jaren negentig door een collectief van particulieren van de gemeente gekocht is. Deze toekomstige bewoners hebben destijds in samenspraak met Siem Goede van CASA architecten het Magazijn verbouwd tot negen woon/werk appartementen, twee bedrijfsruimtes en één gemeenschappelijke ruimte / klein theatertje waar onder andere culturele activiteiten voor de buurt gehouden worden. De woningen hebben een gemeenschappelijke entree aan het plein, ze zijn verschillend van indeling en oppervlakte, er is een riante tuin die grenst aan een gemeenschappelijke (speel)tuin van het GWL-terrein, één woning heeft een dakterras, een andere een loggia. Kortom, de woningen van het Magazijn zijn verrassend divers in indeling en grootte.
Als het gebouw in 1998 klaar is betrekt Maryn met man en drie kinderen (zij zijn dan 5 ½, bijna 4 en 1 jaar oud) de meest zuidelijke woning van het Magazijn, de woning waar ze nu nog steeds met veel plezier woont en dagelijks geniet. Want wie kan dit zeggen: wonen in een autovrijgebied in bijna hartje Amsterdam in een mooie riante woning en met eigen kippen in de kippenren.
Maar voordat Maryn op het GWL-terrein kwam wonen en zich hier definitief settelde heeft ze, zoals meer mensen in Amsterdam, een boeiende wooncarrière gehad. Zo heeft ze gekraakt, woonde daarna in een woonwagen naast Artis en in het oostelijk havengebied en vervolgens in een woning in de Staatsliedenbuurt. Als ze zwanger is van het tweede kind verhuist ze naar Uithoorn waar nog twee dochters worden geboren.
Ook de opleidingscarrière van Maryn getuigt van een brede interesse: ze start na haar middelbare school met de studie Indonesische talen en culturen in Leiden en eind jaren 80 studeert ze vijf jaar filosofie. Na een HBO-opleiding Pedagogiek studeert ze vervolgens nog Pedagogische Wetenschappen aan de UvA.
Als Maryn in 1998 met het gezin hier komt wonen is het GWL-terrein nog steeds een wijk in aanbouw, al is een groot gedeelte van de wijk klaar en bewoond. Er zijn veel jonge gezinnen en de buurt is kinderrijk. De eerste jaren wonend in het Magazijn is Maryn thuis, ze zorgt voor de kinderen en is druk met haar opleiding. Begin jaren 2000 start ze als woonbegeleider bij HVO-Querido in de Roggeveenstraat. (zie link over Roggeveenstraat). Tot aan haar pensioen afgelopen december blijft ze bij deze organisatie. Vanaf het allereerste begin dat ze hier werkt is en blijft ze gedreven ten aanzien van de onderwerpen huiselijk geweld en kindermishandeling. Een andere belangrijke rol die ze heeft vervuld is het coördineren van de calamiteitenonderzoeken. (Zie de link naar het mooie afscheidsinterview over haar 25 jaar werkzame leven bij HVO-Querido).
Nu Maryn met pensioen is heeft en neemt ze de tijd om ‘te kijken’ naar de jaren die voor haar liggen en de invulling hiervan. Dit kan zijn met activiteiten deels op het GWL-terrein, zoals onlangs met de meedenksessie van GWL-Next (zie link). In ieder geval hoopt ze samen met haar man nog een lange tijd in het Magazijn te wonen.