Hoe leuk én bijzonder is het als je ’s morgens de gordijnen openschuift en je kijkt naar een mooie witte wereld. Niet voor iedereen is het leuk of handig, want tja het openbaar vervoer rijdt niet meer en het is voor sommigen gevaarlijk glibberig buiten. Dat de sneeuwpret het won van de ontregeling werd al snel zichtbaar.
In de ochtend gooide buurman Jos vanuit z’n raam sneeuwballen naar de kleine Matéo voor wie het zijn eerste echte sneeuwervaring was. Hij vond de sneeuw heerlijk en wonderlijk. De sneeuwballen ploften links en rechts naast hem neer, zonder hem te deren. Een paar uur later was er zo royaal veel sneeuw gevallen dat er gerold en verzameld werd voor sneeuwpoppen in alle soorten en maten. Er werd zelfs een ware iglo gebouwd, dit alles afgewisseld met sleetje rijden en glijden. Terwijl de kleintjes hun interesse al verloren hadden werd er door de groten nog hard doorgewerkt aan de iglo. Toen het donker was zette Mathijs er nog een lichtje in, waardoor het er heel gezellig uitzag en veel voorbijgangers stil bleven staan bij dit sprookjesachtige beeld.
De sneeuwpret aan de overkant in het Westerpark leverde ook mooie en uitzonderlijke plaatsjes op, zoals een stoere langlaufer. Deze was al eerder op het terrein gespot; “hee Rutger, was jij het, die op langlaufski’s voorbij kwam?”
