gespot op GWL: de keep

Een aantal weken geleden werd ik ’s ochtends wakker met een wat vreemd roepende vogel. Ik dacht eerst een halsbandparkiet te horen, maar toen het klagende geluid aanhield moest ik toch even naar buiten kijken. En daar zat in de appelboom een prachtig keepmannetje in winterkleed. Een eerste voor mij in de buurt. Wat een aangename verrassing. Mijn poging tot het vastleggen op de gevoelige plaat liep uit op een deceptie en de vogel vloog in westelijke richting de buurt uit. Helaas. De keep die je hierboven ziet is een vrouwtje, dat ik in het Geuzenbos bij De Bretten heb kunnen fotograferen.

In de herfst doen de nodige wintergasten ons land aan om hier tijdens de koude en donkere dagen hun voedsel te vinden. Kepen zijn de noordelijke tegenhanger van onze vinken, waarmee ze vaak samen in grote groepen rondzwerven op zoek naar zaden en nootjes van vooral beukenbomen. De keep onderscheidt zich van de vink door zijn oranjerode borst met witte buik en zijn gele snavel met zwart puntje. Kepen zijn niet heel zeldzaam. Ze broeden van Noorwegen tot aan Kamtsjatka en overwinteren In Europa tot ver in Oost-Azië. Overwinteren gebeurt in Nederland van eind september tot en met april. De keep dankt zijn naam aan zijn klagende roep, die zowel zittend als in vlucht wordt voortgebracht. Zingende kepen horen we in Nederland zelden tot nooit, omdat de vogels hier amper tot broeden komen. Luister hier naar de roep van de keep.

Han Jacobs is in het dagelijks leven werkzaam als meubelrestaurateur. In zijn vrije tijd is hij graag buiten in de natuur en kijkt naar vogels, vlinders en libellen, afhankelijk van de tijd van het jaar. Waterland, de Diemer Vijfhoek en Westpoort zijn plekken waar hij vaak komt. Ook in zijn groentetuintje op ons terrein let hij op wat er zoal kruipt en vliegt.

Foto boven: Han Jacobs

Geluidsfragment van Joost van Bruggen en foto’s beneden van Marek Szczepanek en Pierre Dalous (licentie: Creative Commons)