Menu

aan de Waterleliegracht…

Er staan drie kids luid op de brug te praten. Twee met een blikje in de hand.
Wantrouwend blijf ik observeren. Ongemerkt uit het raam. Aan de zijkant van het huis.
Tergend langzaam wordt, al babbelend, gedronken.
Toch maar weer naar binnen, want mochten ze de blikjes in de gracht gooien dan moet je toch op afstand blijven, dus ferm aanpakken is er niet bij.
Foto gemaakt voor eventueel bewijs:

En ja hoor, ze zijn klaar.
Ze fietsen/steppen naar de fontein. (Kan ik allemaal volgen, nu vanuit het raam van de woonkamer.)
En de blikjes gaan netjes de bak in.
Hoezo geen vertrouwen in de jeugd?